به نام خدای بچه های کوچولو ما ادمهای بزرگ درختها کو ها زمین و اسمان

خوب از همه چی که صحبت کردیم تو این سایت الا کسی که اگه این قسمت رو و این صفحه رو واسش نمیساختم همش پیش خودم و وجدانم میگفتم این سایت یه چیزی کم داره و حقه یک نفر که همه زندگیمه به گردنمه . دلم میخواد اینجا حداقل دینم رو البته یکمش رو به آبجی کوچولوی نازنینم که نمیدونم چقدر میخوامش ولی میدونم دوسش دارم تا مرز بینهایت و اینجا میخوام خیلی خودمونی خاطراتم با آبجیم عکسهاش و حتی ویدئوهاش رو بزارم واسه اینکه همه ببینن و من خیلی دوستش دارم خودشم خوب میدونه . حالا این همه گفتم یادم رفت اسم اجی عزیزم رو بهتون یگم اینجا میخوام عزیز دل داداشی "یگانه" رو بهتون معرفی کنم و در اول او در ابتدای اولین سخن و صحبت واسه آبجی جونم شعری رو بهش تقدیم میکنم که خوب همه عاشقهای واقعی میدونن دنیای پشت این ترانه جاودان چیه . . .

تقدیم به آبجی یگانه نازنینم از طرف داداشی :

سرت رو بزار رو شونه هام خواب بگیره ________بزار تا آروم دل بی تابت بگیره
بهم نگو از ما گذشته_دیگه دیره______________حتی من از شنیدنش_گریم میگیره

بزار رو سینم سرت رو ____________________چشمهای خیس و ترت رو
بزار تا سیر نگات کنم_____________________بو بکشم پیرهنت رو
بغل کن و بچسب بهم____________________بکش دوباره دست بهم
جز تو کسی رو ندارم _____________نزدیک تر از نفس بهم

وقتی چشات خوابش میاد________________آدم غمهاش یادش میاد
یه حالتی تو چشماته_____________________که عشق خودش باهاش میاد

سرت رو بزار رو شونه هام خواب بگیره ________بزار تا آروم دل بی تابت بگیره
بهم نگو از ما گذشته_دیگه دیره______________حتی من از شنیدنش_گریم میگیره

اهنگ تکیه گاه با شعری از استاد مسعود امینی و اهنگسازی بینظیر استاد محمد حیدری و تنظیم شاهکار از استاد منوچهر چشم اذر و با صدای ملکوتی استاد اسطوره امید سلطانی تقدیم به همه عاشقان واقعی

به به . خوب حالا میخوام اولین عکس رو از آبجبی نازنینم که به قدر دنیا میخوامش بزارم تا اونهایی که حالا بچه دارن و خواهر دارن ببین و
بدونند که دنیا و گذر زمان کوچیک و سریع هست . بهتره بهشون محبت کنیم تا در عوض وقتی همه چی زمان سالمندی ما عوض میشه و
از پا درمیام حداقل یکی بوقت ضرورت دستمون رو بگیره . البته یه وقت برداشت نکنید که منم میخوام یه بردست کنارم باشه . من معتقدم
که هر کسی تو هر شرایطی بهتره کارهای مربوط به خودش رو خودش انجام بده و واسه یه کاره کوچیک همه اهل منزل رو جمع نکنه واسه
کمک . من منظورم بچه هامون بود که خوب تو این زمانه غلط دیگه کی به کی وفا میکنه که فرزند به پدر و مادرش که همه زندگیشون رو
واسه بزرگ کردن و خوشبختیه بچشون میزارن بکنه . تو مجموعه داستان های واقعی که توسط سریال " کلید اسرار " جمع آوری و پخش
میشه خوب روشن فکران و کسانی که هنوزم یه نور خدا تو قلبشون هست از این سریال و داستان های عبرت اموزش عبرت میگیرن و چه
خوبه ما هم جزو اونها بشیم . اما متاسفانه به چشم خودم دیدم کسانی که حتی عبرت نمیگیرن که بماند ... تازه توهین هم میکنند که
خوب باز هم متاسفانه به تازگی ما ایرانی ها بیشترمون از روی نادانی و نا اگاهی هر چی رو میبینیم به یه نهادی یه شخصی یه کسی
نمیدونم یه جایی نسبت میدیم . این عادت ماست.به هر حال اصلا نمیخوام وارد بحث های دیگه بشم . ولی خوب اینو بدونید که هر چیزی
رو که میشنوید اگه به اون حرف و صحت اون گاه نباشید و اون رو باز به یکی دیگه منقل کنید باید اون دنیا جواب پس بدید . اینو دین مبین
اسلام هم میگه.پس همه بهتره به چیزهایی که میشنویم خوب دقت کنید . اما میدونید عزیزان با ورود فرهنگ و هجوم فرهنگ غرب به
داخل کشوری که خودش مهد تمدن و فرهنگ خیلی خیلی خیلی از ما و ما جوونها متاسفانه منحرف شدیم و هیچ خبر نداریم و کسایی
که حالا به خیلی چیزها اعتقاد دارن رو مورد تمسخر قرار میدیم . وای بر کسانی که دیگران رو مورد تمسخر قرار میدن .نمیخوام زیاد وارد
بحث های دیگه بشم چن میدونم هستن کسانی که اینارو میبینن و سریع میگن یارو فلانه ...مقدسه..خه و . . .بگزریم . بهر حال بهم
محیت کنید و از چیزهایی که دوروبرتون هست استفاده کنید و امروز این کار رو بکنید شاید فردا دیر باشه عزیز .
ابن ابجی شیرین و تربپه و کولوچه و قند عسل من الان 4 سالشه . بسیار زرنگه (چشم نزنید ها) من از بچگی کنارش بودم
کلی بگم واسه خودش یه دیکشنری و فرهنگ لغات از نوع نایاب و البته عجیب و غریبه . چون میدونید تو این فرهنگ لفات زمان چپه میشه
افراد با هم عوضی گرفته میشن اسم اشیائ عوض میشه باهم و وا ویلا یه عالمه چیزهای شیرینی که فقط و فقط دنیای نازنین و
معصوم و شیرین بچگی میزبان اونه و اونجا پیدا میشه . جایی که مهد فرشته هاست . شبها پر ستاره بچه ها . دلم تنگ میشه و البته
شده واسه دوران بچگی . جابب که نمیفهمی غم و غصه چیه . . .مثلا : من هر وقت یه گوشه نشته باشم یگانه میاد و بهم میگه :
مصطفی (در صورتی که اسم من محمد هست !) فردا اومده بودیم خونتون !!!!!! (این همون تعویض و گذر تونل زمانه) پاشو مامانی !!! یگانه صبح که پا میشه همه عروسک ها و اسباب بازی هاش رو جمع میکنه و بعدش میره سراغ پشتی ها و نمیدونم بالشت و اخر سر با این همه مصالح ساختمانی یه خونه درست میکنه . باور کنید تا جایی که یادم این یگانه خانوم قدم به قدم خونمون رو خونه ساخته . تازه تونسته به زیر میز تلویزیون هم راه پیدا کنه . . . . بهر حال توضیحات بیشتر باشه برای به روز رسانی های بعدی ....
ایرانی باشید و امیدی و شاد و سرسبز . . . .

این هم اولین پوستر تقدیم به آبجی نازنینم یگانه جوون